Achtergrond-voormalige UWV-pand: erfgoed of sloop?

Waarde van voormalige UWV-kantoor onder de loep tijdens rondleiding

Erfgoed of toch sloophamer?

Brabants Dagblad 19 juni 2017

Moest dat nou, een rondleiding in het voormalige UWV-gebouw aan de Besterdring? Schoorvoetend liet de eigenaar van het omstreden pand dat zaterdag toe tijdens de landelijke Dag van de Architectuur.  

,,Het gebouw ligt gevoelig” , aldus Carry Rosenblatt-Limpens, die met de zoon van de architect, Frank van Oers, de rondleiding verzorgde namens CAST (Stichting Centrum Architectuur en Stedebouw). Rosenblatt-Limpens bedoelt dat er partijen zijn met andere belangen dan de particuliere eigenaar. Namelijk die zich met vuur inzetten voor behoud van dit jaren zeventig erfgoed. CAST is geen partij in deze, maar wel bijvoorbeeld Erfgoedvereniging Heemschut.

De Tilburgse Miriam van den Dries (62) van deze vereniging geniet tijdens de rondleiding. Van de blauwe buitenwanden bijvoorbeeld, de patronen in de robuuste betonnen vloeren, de plafonds met zeshoeken, een glaskunstwerk: ,,Dit gebouw ademt de jaren zeventig. De gemeente moet het zien als een ikoon, maar niet verheven.” Ook Tilburger Tom Pijnenburg van Gilaworks, die er een flexplek heeft, ziet het liever niet  voor nieuwbouw wijken. ,,Dit bouwwerk dat in het teken staat van de trein, past in de Spoorzone. Het geeft Tilburg karakter.”

Sinds de opening van het pand in 1978 was het uiterlijk al omstreden en verguisd. De langgerekte laagbouw aan de Noordkant, is ontworpen als een trein met kleine coupéramen, maar vroeger stond daar een muur voor. Tilburgers zagen dus alleen de hoofdingang van de blauwe laagbouw met de verdiepingen daarboven. Ze hadden en hebben moeite met de gekke gebouwvorm en de roestkleurige bouwlagen. Over dit roestige uiterlijk had architect Jac van Oers, die onder meer ook de Rabobank en Heuvelpoort ontwierp, nagedacht. Volgens CAST verwijst het verweerde cortenstaal naar treinrails, maar dat heeft zijn vader niet letterlijk benoemd, aldus zijn zoon en tevens architect Van Oers zaterdag.

Tilburger Sander van Venetië (30) hangt aan de lippen van de rondleiders. Rosenblatt-Limpens noemt invloeden van eind jaren zestig. ,,Geïnspireerd door de eerste maanlanding en de veranderingen in de stad ontwierpen jaren zeventig-architecten gebouwen los van het bestaande.  Dat zie je ook aan de Katterug.” Ze begrijpt dat veel Tilburgers het UWV-kantoor maar een gek gebouw vinden. ,,Maar juist dat het uiterlijk iets losmaakt bij mensen, maakt het misschien behoudenswaardig.”

Van Venetië: ,,Ik had al het gevoel dat het UWV-gebouw als het ware uit de lucht was gevallen: spacy, niet echt menselijk. Nu kan het juist wél worden ingepast in de Spoorzone.”

Maar dan moet er wel heel veel geld in onderhoud worden gepompt. Het cortenstaal aan de gevels hangt op veel plekken door en het klimaatsysteem is erbarmelijk volgens flexplek-werker Mitchell van Gerwen (28). ,,Als het buiten sneeuwt is het boven nog 26 graden. En beneden zie je de huurders juist met dikke jassen aan.”

Het lot van het pand ligt in handen van de particuliere eigenaar. Deze heeft met gemeente Tilburg een overeenkomst tot herontwikkeling. In 2014 waren er prille plannen voor een grote woontoren op die plek.

Terug naar vorige pagina