Verslag-'Integratie is ook innerlijke strijd'

TILBURG –  ‘Integratie is ook innerlijke strijd’.  De goed ingeburgerde Tilburgse Afghaan Mohammad Farahi stelde dit tijdens een regionale bijeenkomst met betrokken Tilburgers bij de Zusters van Liefde.

Door Andrea van Dael/JEM

Farahi doet zijn persoonlijke verhaal bij de Regionale Kring van Barmhartigheid waarbij religieuzen, ideële instanties en betrokken Tilburgers bijeen komen. ‘De vreemdelingen herbergen’ vormt de rode draad,  een van de thema’s van de zogenoemde werken van barmhartigheid.  Farahi verhaalt over zijn ingewikkelde vlucht uit Afghanistan. Eerst naar Iran, later als politiek vluchteling naar Nederland. In Afghanistan was hij zijn leven niet zeker en zijn vrouw en kinderen wilde hij redden van onderdrukking door de Taliban.  De vijftig aanwezigen reageren verbaasd als blijkt dat hij ook de man is op de foto in een PowerPoint-presentatie die ook bij dit artikel staat. ,,Van de Taliban moesten we een baard en tulband dragen.”

Tijdens zijn asielprocedure leerde Farahi Nederlands en nadat hij zijn status kreeg, ‘een soort hergeboorte’, werkte hij meer dan tien jaar bij Bakkersland. ,,Ik klom op tot chef en hoorde vervolgens: Mohammad, we lieten buitenlanders komen om in de fabriek te werken, niet om chef te zijn.”

Hij is dankbaar voor wat Nederland hem en zijn gezin biedt. ,,Maar ik merk, ook bij de Afghanen in de Afghaanse vereniging waar ik voorzitter ben, dat onderschat wordt waar je tegenop moet boksen als je wilt integreren. Vooroordelen, discriminatie en een innerlijke strijd als je aan alle Nederlandse waarden wilt voldoen.” Hij ziet het als een strijd tussen zijn verstand en meegekregen waarden. ,,Integratie brengt je in een innerlijk conflict.” Hij ziet dat sommige migranten de deur dicht trekken, omdat vooroordelen en verschillen hen te zwaar wegen. ,,Zij kampen met psychische problemen. De integratiecursus is veel te kort.”

Meer laagdrempelige ontmoetingsplaatsen in Tilburg worden in de bijeenkomst bepleit. Zodat er vanzelf wederzijds begrip ontstaat. Ralf Bodelier, journalist en hoofdredacteur van Wereldpodium: ,,Zodat Nederlanders merken dat allochtonen meer identiteiten hebben dan dat ze bijvoorbeeld moslim zijn. Zoals ook Roy Donders totaal niet bezig is met de afkomst van de mensen om zich heen.” Een Surinaamse Tilburgse: ,,We missen in het centrum een leuk, gewoon café, waar een smeltkroes aan culturen binnenkomt. Waar niemand een drempel voelt om binnen te komen. Zoals je in Rotterdam wel ziet.”

De Regionale Kring van Barmhartigheid onderzoekt hoe compassie en medemenselijkheid in Tilburg leeft en nog meer kan groeien. Samen met de Tilburgse organisatie De Nwe Liefde stelt deze een sociale kaart samen met daarop Tilburgse initiatieven van burgers, religieuzen en kloosterordes die zich -veelal in stilte- maatschappelijk inzetten.

Informatieblad Nederlandse Provincie Zusters van Liefde

Foto:  Stof tot discussie in het ontmoetingscentrum van de Zusters van Liefde. De man op de foto achter  is ook de man op de voorgrond. Naast hem: Ralf Bodelier en Provinciale overste zuster Marie-Thérèse Brinkmann.

 

Terug naar vorige pagina