Portret-Mark Stalpers-Tilburgs architect

‘Spoorzone moet

je de tijd gunnen’

door Andrea van Dael, Brabants Dagblad, katern Bouwen 30 september 2014

 

Naam: Mark Stalpers (61)

Architect sinds:  1982

Is ontwerpen je roeping?

,,Van kleins af was ik aan de slag met tekeningen en ruimtelijke ideeën. Als jongetje  tekende ik met mijn neef de hoge gebouwen  aan de kustlijn van Nederland op een behangrol. En altijd was ik bezig met legoblokjes! Bloksgewijs bouwen, doe ik nu eigenlijk ook in het groot.”

Bloksgewijs bouwen?

,,Je ziet dat bijvoorbeeld terug in mijn ontwerp van het gebouwenterrein van de gemeentelijke slachtplaats dat ik in 25 jaar stukje bij stukje mocht uitbreiden.  Deze compositie van witte elementen is een ‘Stalpers’ waar ik voor sta. En het atelier van de Tilburgse ruimtelijke vormgever Niko de Wit aan de Noordhoekring dat we in samenspraak ontwierpen, breidden we laag na laag uit. De niveauverschillen van de vloeren zie je terug in een trapsgewijze hoek. Een samenspel creëren van buiten- en binnenlicht is ook mijn handelsmerk. Een voorbeeld daarvan is de glasgevel in het pand aan de Besterdring 39.”

Hoe kwam je op dit bewuste bootontwerp?

,,Ik had dit pand gekocht en in een droom kreeg ik het complete beeld van het botenraamwerk. Als ik een opdracht krijg, ook voor advies voor renovatie of uitbreiding, ga ik in mijn hoofd de ruimte proeven. Ik krijg visueel allerlei concrete ingevingen voor bouwmogelijkheden. Daarom vind ik mijn advies- en tekenwerk ook zo mooi.”

Wat doe je nog meer naast ontwerpen en advieswerk?

,,Ook klein ontwerp, zoals het nieuwe urnenmonument voor de begraafplaatsen in Moergestel en Hoofddorp, ook weer met verschillende maten nisjes. Ik heb Stichting Ateliers en CAST meeopgericht en richt me op het lange termijn beheerplan van de ateliers. En ik wil bijdragen aan opinievorming over de inrichting van Tilburg. “

Wat is je visie op Tilburg?

,,Goede stedebouwkundige plannen monden hier vaak uit in verbrokkelde, verminkte, samengeraapte nieuwe plannen. Een lange termijn visie op de binnenstad ontbreekt. Tilburg wil dat de Spoorzone in twee jaar staat en kijkt daarbij naar andere voorbeelden. Maar een cultuurpark zoals Westergasfabriek in Amsterdam,  stond er ook pas na dertig jaar. De ontwikkeling van de Piushaven bewijst dat Tilburg wel hoogwaardige kwaliteit kan realiseren. Maar ik hoop dat er voor vervolgplannen in de Piushaven geen water bij de wijn wordt gedaan vanuit kostenbesparing. Liever geduldig wachten met de wijn, dan water bij de wijn.” 

 

 

 

 

 

 

Terug naar vorige pagina